De klimmuur op…ECHT NIET!!

Nooit had ik gedacht dat ik de klimmuur op zou gaan. Maar toch gebeurde dit… en daarna voelde ik toch een moment van trots!
.
Ik weet het nog goed, de eerste dag van mijn revalidatie traject was aangebroken en daar werd tegen mij gezegd; “over acht weken klim jij op onze klimmuur naar boven.”
.
Ik dacht ECHT NIET dat gaat nooit gebeuren.
.
Op het moment dat ik met het revalidatie traject startte had ik al 2,5 jaar last van ernstige bekkeninstabiliteit. En had ik al vaak gehoord sorry hier moet je mee leren leven. En om even een beeld te scheppen, ik kon bijna niets en had de hele dag extreem veel pijn. Ik kan je vertellen als je dan te horen krijgt je moet hiermee leren leven en je bent 34 met een dochter van 2 dan stort je wereld in.
.
Maar ik gaf niet op, want ik wilde hier niet mee leren leven. Maar ik wilde graag WEER ALLES KUNNEN DOEN.
.
Maar om dan te zeggen jij klimt over 8 weken naar boven, dat kon ik niet geloven.
.
Ik begon aan een intensief traject waar in het begin vooral ontspanning voorop stond. Want mijn lichaam stond de hele dag in de OVERLEVINGSSTAND, dus de hele dag op standje aan en moest weer ervaren dat je ook kunt ontspannen. Daarnaast begonnen we weer met de basis, hoe ga je op een stoel zitten, hoe loop je de trap op of hoe moet je lopen. Van daaruit werd er geoefend en getraind en met het uiteindelijk beklimmen van de klimmuur. Wat mij toen echt een gevoel van trots gaf, ik voelde me ontspannen en had mijn lichaam op de juiste manier gebruikt.
.
Wat zij dus eigenlijk deden, ze gingen terug naar de basis. En juist doordat we teruggingen naar de basis leerde ik mijn eigen lichaam weer kennen maar ook vertrouwen op mezelf.
.
Dat is wat ik kinderen bij mij in de praktijk ook toewens weer vertrouwen hebben in zichzelf. Daarom kijk ik ook altijd naar de basis, werk ik aan ontspanning en aan het zelfvertrouwen. Want pas als die basis weer klopt kun je weer verder groeien. Groeien op eigen kracht!
.
Kan jouw kind ook wat meer vertrouwen gebruiken, voelen dat hij zichzelf weer vertrouwd neem dan contact met me op. Een kennismakingsgesprek is altijd gratis en vrijblijvend en ik denk graag met jullie mee.

WAAROM IK???

Nee niet weer!!! Dacht ik toen er een aantal complicaties waren na de operatie. Soms lijkt het wel alsof het bij mij nooit zonder slag of stoot mag gaan.
 
Waarom bij mij??? Hoe vaak ik dat al niet gedacht heb in de afgelopen 36 jaar. Dat is ongelofelijk! Natuurlijk weer ik dat er altijd dingen kunnen gebeuren en die je niet in de hand hebt. Maar dan nog, bij sommige lijkt alles altijd aan te komen waaien en bij anderen lijkt het dat ze er altijd moeite voor moeten doen.
 
Ik behoor tot de laatste, het lijkt wel alsof het bij mij altijd misgaat, het lukt nooit in een keer of ik moet er hard voor werken. Het komt me nooit aanwaaien ik moet er altijd hard mijn best voor doen.
 
Zowel op school als bij lichamelijke klachten, als er iets was, wist ik bijna vooraf al ze weten toch niet wat er aan de hand is. Ik heb zo vaak gehoord sorry maar we kunnen niets voor u doen of tja dit is misschien toch te moeilijk voor jou zou het niet proberen.
 
Maar ergens zat en zit iets eigenwijs, want hoe vaker ik hoorde sorry we kunnen je niet helpen of we kunnen niets voor je doen. Hoe harder ik mijn best deed om te laten zien dat het wel zou gaan lukken! Of dat ik nog harder ging zoeken naar de oplossing want opgeven dat echt niet!
Maar dan nog…die oplossing kwam er nooit zomaar.
 
En dat is nu eigenlijk weer…het herstel gaat niet gemakkelijk maar het komt goed. Want dat is iets wat ik al die jaren wel heb geleerd. Geef niet op, ga niet bij de pakken neer zitten, zet kleine stapjes en dan komt het goed!
 
Natuurlijk vloeien er ook veel tranen tijdens zulke momenten en ik heb ook geleerd dat dit mag. Want het is niet altijd leuk! Maar kijk ook naar wat er wel kan, wat er wel mogelijk is. Want er kan ZOVEEL MEER ALS DAT JE DENKT!
 
En wat in zulke momenten bij mij vooral helpt is iemand die naar je luistert. Iemand die echt naar mijn verhaal luistert.
 
Dat probeer ik ouders en hun kinderen mee te geven die bij mij in de praktijk komen.
Ze hebben vaak al veel geprobeerd, oefenen elke dag met hun kind, maar soms wil dat allemaal maar niet genoeg zijn. Waardoor er thuis steeds meer strijd komt, je een kind hebt waarbij het zelfvertrouwen naar een dieptepunt zakt en vooral niet meer lekker in zijn vel zit.
 
Het eerste wat ik dan vaak zeg is stop EVEN TIJDELIJK met thuis oefenen en ga leuke dingen doen met elkaar. Zorg dat die strijd thuis even weg is, dit zorgt voor meer ontspanning en minder stress.
 
En het belangrijkste samen gaan we kijken naar wat er allemaal wel nog mogelijk is. Want hoe vaak je misschien als ouder al hebt gehoord nee dat kan niet. Kijken wij samen naar wat er wel kan. Want je kind moet weer gaan ervaren waar hij wel goed in is, wat hij wel goed kan en wat er allemaal mogelijk is! Want hoe klein die stapjes of mogelijkheden ook zijn, ze zijn er!
 
Ik hoor graag jullie verhaal en dan kunnen we samen kijken of ik iets voor jullie kan betekenen, een kennismakingsgesprek is altijd gratis en vrijblijvend.