ALLE KINDEREN VAN NEDERLAND HEBBEN NU AL EEN ACHTERSTAND….

Wat een stom gezegde is dat eigenlijk een achterstand hebben, want elk kind leert en ontwikkelt zich op zijn eigen manier en niveau.
.
En toch hoor je dit op het moment overal…de kinderen van Nederland hebben nu door het thuisonderwijs een achterstand. Natuurlijk snap ik, dat het in deze tijd extra lastig is om inzicht te houden in wat je kind allemaal kan en wat je kind nodig heeft. Om dan nog maar niet te spreken over de motivatie om thuis te gaan leren in plaats van lekker te gaan spelen. Of wat dacht je van jou als vader en moeder die ineens de leerkracht zijn, dat is ook wennen.
.
Maar door heel hard te gaan roepen alle kinderen hebben een achterstand werkt ZEKER NIET MEE aan hun motivatie en ook niet aan de motivatie van jullie als ouders.
.
Want wat heeft het allemaal dan voor zin, als ze nu toch al achterlopen?

.
Ik snap het en zal het ook zeker niet ontkennen dat er een verschil is tussen wat ze waar leren. Er is verschil in wat ze leren tijdens het thuisonderwijs en wat ze leren als ze gewoon in de klas op school zitten. Dit is niet hetzelfde en dat hoeft ook niet. En natuurlijk snap ik dat jij als ouder ook gewoon je eigen werk moet doen en dat dit allemaal niet handig is, maar je doet je best, net zozeer als dat je kind zijn best doet en de leerkrachten om dit alles voor elkaar te krijgen.
.
Probeer deze tijd ook eens te kijken naar je kind, hoe leert je kind, waar heeft je kind behoefte aan? Misschien fleurt je dochter nu juist wel helemaal op omdat ze geen stress en onrust ervaart vanuit de klas. Of zie je je zoon veel beter in zijn vel zitten omdat hij nu niet de hele tijd geconcentreerd moet zitten in de klas maar ook even lekker buiten kan voetballen of spelen met de lego. En vergeet niet dat bouwen, voetballen, kleien, knutselen, spelletjes spelen ook manieren zijn om tot leren te komen.
.
Denk maar eens aan een rekenles over wegen en meten, stuur je kind de keuken in om een taart te bakken. Eerst een recept uitzoeken (lezen en taal), dan een boodschappenlijstje maken (schrijven), naar de winkel om alle ingrediënten te kopen (rekenen en met geld leren omgaan). Daarna thuis aan de slag met alle ingrediënten om hier een mooie taart van te maken (wegen, rekenen, begrijpend lezen). En wat misschien nog veel zwaarder weegt in dit alles, is het zelfvertrouwen, want hoe denk je dat je kind zich voelt als hij dit alles zelf heeft gedaan. Ik denk TROTS op zichzelf en op het eindproduct wat hij heeft neergezet, om dan nog maar niets te zeggen over daarna gezellig met de hele familie bij elkaar zitten met een kopje thee en een stuk zelfgemaakte taart. Geeft meteen een positieve sfeer thuis.
.
Wat wil ik hiermee nu zeggen; gooi dat thuisonderwijs maar de kast in en de kinderen hoeven niets meer te leren??
.

Nee natuurlijk niet! Maar ik probeer wel te zeggen ben niet te streng voor jezelf en voor je kind. Jullie doen jullie best en meer kunnen jullie niet doen. En bovendien GENIET ook van deze tijd samen!

HELP! JE GAAT ZO SNEL….

En dan heb ik het niet over een rondje hardlopen (dat doe ik niet 😉), maar over jezelf voorbijlopen. Want dat doe ik nogal eens…en JA dan word ik ook vaak weer teruggefloten. Ik ga dit bijvoorbeeld merken aan dat ik kribbiger ga reageren of dat mijn lichaam niet altijd meer doet wat ik graag wil. Nu heb ik zelf geleerd om goed naar mezelf te luisteren en heb ik ook een man die af en toe zegt, misschien moet je even iets gaan bakken. Want hij weet, maar ook ik, dat als ik ga bakken mij dit enorm helpt. Ik vind het zoiezo heel erg leuk, maar ik merk dat ik dan ook ontspan en even met alleen het bakken van de taart of koekjes bezig ben. Heerlijk vind ik dat!

Kinderen hoor ik het ook vaak zeggen… maar dan de juf gaat zo snel. Ik snap het niet meer of ik houd het lezen niet bij. En dan denk ik, wat jammer is dat! Want niet elk kind gaat op hetzelfde tempo, het ene kind snapt de rekensommen sneller dan een ander kind of het ene kind leest in een AVI 6 en het andere kind leest in AVI 4. Dat kunnen grote verschillen in de klas zijn. En voor kinderen vaak heel herkenbaar…want ook onderling wordt daar over gesproken en dat is niet altijd op een aardige en lieve toon. Of ze gaan zichzelf met de ander vergelijken, terwijl ze dan niet meer zien waar zij juist goed in zijn.

Voor kinderen waar het te snel voor gaat is dit jammer en heel vervelend! Want zij krijgen hiervan vaak een deuk in hun zelfvertrouwen en vinden het naar school gaan vaak niet zo leuk meer. Dit kan zich uiten in clownesk gedrag tot heel stil en teruggetrokken en niets meer durven zeggen. Maar ik zie ook kinderen die juist heel veel zeggen en zo hun onzekerheden overschreeuwen of op een negatieve manier hun aandacht gaan vragen.

NEGATIEVE AANDACHT IS OOK AANDACHT.

Maar even terug naar die kinderen waar het veel te snel voor gaat, die het niet meer kunnen bijbenen.  Thuis is er dan ook vaak meer stress omdat ze extra huiswerk krijgen en de ouders er vaak een dubbelrol bij krijgen, namelijk die van leerkracht. Terwijl ze thuis JUIST moeten ontspannen en opladen voor de volgende schooldag. EN thuis is ook om lekker te spelen en even niet met school bezig te zijn. Maar hierdoor zijn deze kinderen ALTIJD met school bezig, en krijgen ze er vaak steeds minder vertrouwen in dat ze het wel kunnen en laten ze hun koppie vaak nog meer hangen.

EN DAT IS ZO JAMMER!!

WANT:

  • Elk kind is ergens goed in
  • Elk kind heeft zijn eigen kwaliteiten en bijzonderheden
  • Elk kind leert op een andere manier
  • Elk kind leert op zijn eigen tempo

Laten we met elkaar proberen weer eens te kijken naar hoe de kinderen echt zijn, waar ze goed in zijn, wat ze leuk vinden en ze (af en toe) lekker te laten spelen. Want als een kind alleen maar hoort waar het NIET goed in is… dan gaat het dat ook geloven. Maar als je het kind laat ervaren waar het wel goed in is … dan gaan ze dat voelen EN ervaren en JUIST daarvan krijgt hun zelfvertrouwen een enorme BOOST!

Denk je nu na het lezen van dit stuk… ja ik voel me thuis ook alleen nog maar leerkracht in plaats van moeder. Neem dan contact met me op, want wellicht kan ik dat stukje leerkracht bij jullie vandaan halen zodat JIJ als moeder weer die leuke moeder kan zijn!

De klimmuur op…ECHT NIET!!

Nooit had ik gedacht dat ik de klimmuur op zou gaan. Maar toch gebeurde dit… en daarna voelde ik toch een moment van trots!
.
Ik weet het nog goed, de eerste dag van mijn revalidatie traject was aangebroken en daar werd tegen mij gezegd; “over acht weken klim jij op onze klimmuur naar boven.”
.
Ik dacht ECHT NIET dat gaat nooit gebeuren.
.
Op het moment dat ik met het revalidatie traject startte had ik al 2,5 jaar last van ernstige bekkeninstabiliteit. En had ik al vaak gehoord sorry hier moet je mee leren leven. En om even een beeld te scheppen, ik kon bijna niets en had de hele dag extreem veel pijn. Ik kan je vertellen als je dan te horen krijgt je moet hiermee leren leven en je bent 34 met een dochter van 2 dan stort je wereld in.
.
Maar ik gaf niet op, want ik wilde hier niet mee leren leven. Maar ik wilde graag WEER ALLES KUNNEN DOEN.
.
Maar om dan te zeggen jij klimt over 8 weken naar boven, dat kon ik niet geloven.
.
Ik begon aan een intensief traject waar in het begin vooral ontspanning voorop stond. Want mijn lichaam stond de hele dag in de OVERLEVINGSSTAND, dus de hele dag op standje aan en moest weer ervaren dat je ook kunt ontspannen. Daarnaast begonnen we weer met de basis, hoe ga je op een stoel zitten, hoe loop je de trap op of hoe moet je lopen. Van daaruit werd er geoefend en getraind en met het uiteindelijk beklimmen van de klimmuur. Wat mij toen echt een gevoel van trots gaf, ik voelde me ontspannen en had mijn lichaam op de juiste manier gebruikt.
.
Wat zij dus eigenlijk deden, ze gingen terug naar de basis. En juist doordat we teruggingen naar de basis leerde ik mijn eigen lichaam weer kennen maar ook vertrouwen op mezelf.
.
Dat is wat ik kinderen bij mij in de praktijk ook toewens weer vertrouwen hebben in zichzelf. Daarom kijk ik ook altijd naar de basis, werk ik aan ontspanning en aan het zelfvertrouwen. Want pas als die basis weer klopt kun je weer verder groeien. Groeien op eigen kracht!
.
Kan jouw kind ook wat meer vertrouwen gebruiken, voelen dat hij zichzelf weer vertrouwd neem dan contact met me op. Een kennismakingsgesprek is altijd gratis en vrijblijvend en ik denk graag met jullie mee.

WAAROM IK???

Nee niet weer!!! Dacht ik toen er een aantal complicaties waren na de operatie. Soms lijkt het wel alsof het bij mij nooit zonder slag of stoot mag gaan.
 
Waarom bij mij??? Hoe vaak ik dat al niet gedacht heb in de afgelopen 36 jaar. Dat is ongelofelijk! Natuurlijk weer ik dat er altijd dingen kunnen gebeuren en die je niet in de hand hebt. Maar dan nog, bij sommige lijkt alles altijd aan te komen waaien en bij anderen lijkt het dat ze er altijd moeite voor moeten doen.
 
Ik behoor tot de laatste, het lijkt wel alsof het bij mij altijd misgaat, het lukt nooit in een keer of ik moet er hard voor werken. Het komt me nooit aanwaaien ik moet er altijd hard mijn best voor doen.
 
Zowel op school als bij lichamelijke klachten, als er iets was, wist ik bijna vooraf al ze weten toch niet wat er aan de hand is. Ik heb zo vaak gehoord sorry maar we kunnen niets voor u doen of tja dit is misschien toch te moeilijk voor jou zou het niet proberen.
 
Maar ergens zat en zit iets eigenwijs, want hoe vaker ik hoorde sorry we kunnen je niet helpen of we kunnen niets voor je doen. Hoe harder ik mijn best deed om te laten zien dat het wel zou gaan lukken! Of dat ik nog harder ging zoeken naar de oplossing want opgeven dat echt niet!
Maar dan nog…die oplossing kwam er nooit zomaar.
 
En dat is nu eigenlijk weer…het herstel gaat niet gemakkelijk maar het komt goed. Want dat is iets wat ik al die jaren wel heb geleerd. Geef niet op, ga niet bij de pakken neer zitten, zet kleine stapjes en dan komt het goed!
 
Natuurlijk vloeien er ook veel tranen tijdens zulke momenten en ik heb ook geleerd dat dit mag. Want het is niet altijd leuk! Maar kijk ook naar wat er wel kan, wat er wel mogelijk is. Want er kan ZOVEEL MEER ALS DAT JE DENKT!
 
En wat in zulke momenten bij mij vooral helpt is iemand die naar je luistert. Iemand die echt naar mijn verhaal luistert.
 
Dat probeer ik ouders en hun kinderen mee te geven die bij mij in de praktijk komen.
Ze hebben vaak al veel geprobeerd, oefenen elke dag met hun kind, maar soms wil dat allemaal maar niet genoeg zijn. Waardoor er thuis steeds meer strijd komt, je een kind hebt waarbij het zelfvertrouwen naar een dieptepunt zakt en vooral niet meer lekker in zijn vel zit.
 
Het eerste wat ik dan vaak zeg is stop EVEN TIJDELIJK met thuis oefenen en ga leuke dingen doen met elkaar. Zorg dat die strijd thuis even weg is, dit zorgt voor meer ontspanning en minder stress.
 
En het belangrijkste samen gaan we kijken naar wat er allemaal wel nog mogelijk is. Want hoe vaak je misschien als ouder al hebt gehoord nee dat kan niet. Kijken wij samen naar wat er wel kan. Want je kind moet weer gaan ervaren waar hij wel goed in is, wat hij wel goed kan en wat er allemaal mogelijk is! Want hoe klein die stapjes of mogelijkheden ook zijn, ze zijn er!
 
Ik hoor graag jullie verhaal en dan kunnen we samen kijken of ik iets voor jullie kan betekenen, een kennismakingsgesprek is altijd gratis en vrijblijvend.

ELK KIND WAARBIJ HET LEZEN NIET LUKT HEEFT DYSLEXIE…

Mijn eerste jaar in groep 3, wat vond ik dat spannend! Ik denk dat ik net zo zenuwachtig was als alle kinderen die net in groep 3 zaten. Maar wat was het leuk!!

Na een aantal weken kwamen de eerste ouders, het lezen lukt niet, de letters blijven maar niet hangen, het zal toch geen dyslexie zijn??

Nu was er dat jaar één jongetje in mijn klas, die ik niet snel zal vergeten. Bij hem kwam het lezen maar niet op gang. Hij vond het moeilijk, had er geen zin in en vond het daardoor echt niet leuk. Op school hadden we het geluk dat er een remedial teacher werkte en dus stuurde ik hem, natuurlijk met toestemming van zijn ouder, daar naartoe. Twee keer in

 de week extra ondersteuning EN OOK IN DE KLAS ermee aan de slag. Er werden spelletjes gespeeld, we voelden en bekeken hoe de letters eruitzagen, gingen aan de slag met klei en natuurlijk werden er  boekjes gelezen. Boekjes die HIJ leuk vond om te lezen. Want ik vond het, en vind het eigenlijk nog steeds, heel belangrijk dat lezen vooral LEUK is.

En er kwam een omslagpunt… het lukte!! Hij merkte ZELF dat het lezen steeds een beetje beter ging en daardoor vond hij het ook steeds leuker worden. Het ging zo goed… dat de remedial teaching stopte en dat zijn lezen omhoogschoot.

Wat wil ik hiermee nou zeggen??

Soms hebben kinderen net even een klein zetje nodig zodat ze ZELF GAAN ERVAREN dat ze iets wel kunnen. Ouders zitten er tegenwoordig bovenop, op school wordt alleen maar getoetst en getest.

En waarom?? Ik snap dat de voortgang in de gaten gehouden moet worden. Maar hang er niet alles aan op! Niet alle kinderen leren op hetzelfde tempo.

MAAR HET LUKT NIET DUS DAN IS ER IETS AAN DE HAND

En als het dan even niet lukt heeft het dan meteen dyslexie?? NEE!! Natuurlijk niet, er zijn zoveel andere mogelijkheden waarom het lezen niet lukt.

  • Er kan een probleem zijn met de samenwerking tussen de ogen waardoor het focussen op de letters en/of woorden bijvoorbeeld niet lukt.
  • Of omdat er bij een kind nog bepaalde primaire reflexen actief zijn, waardoor zijn lichaam nog niet goed samenwerkt wat het heel lastig maakt om bijvoorbeeld te leren lezen.
  • Of het kind is enorm faalangstig waardoor het heel bang is om iets fout te zeggen of te doen en het dan maar JUIST NIET gaat doen.

Voordat nu iedereen over mij heen gaat vallen, ik zal echt niet zeggen dat een kind geen dyslexie kan hebben, maar ik denk wel dat we veel te snel een label op een kind ‘willen’ plakken. Want als je dan bijvoorbeeld het label dyslexie hebt, dan kun je zeggen het lukt niet want ik heb dyslexie. Terwijl je OOK met dyslexie kunt ‘leren’ lezen, het kost misschien wat meer moeite, maar het lukt wel op JOU EIGEN TEMPO!

Daarom ben ik zo blij dat ik heb geleerd eerst te kijken naar wat er onder het leerprobleem zou kunnen zitten, en ga ik vooral aan de slag met de basis. Want een kind moet zich lekker in zijn vel voelen zitten en vertrouwen op zichzelf dat het lukt. Want dan komt een kind verder… en misschien niet in hetzelfde tempo als zijn klasgenootjes… maar het komt er wel op zijn eigen tempo!

Wil je graag meer informatie over hoe ik werk?? Neem gratis en vrijblijvend contact met me op en dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen.

Ben ik nu mislukt??

Ik bakte gisteren een cake, een nieuw recept van Miljuschka ‘frambozencake’. Deze had ik afgelopen week voorbij zien komen bij haar nieuwe kookprogramma op RTL 4, en dacht die ga ik eens maken.

Nu weten de meeste die mij een beetje kennen dat ik gek ben op bakken! En dat ik graag nieuwe recepten uitprobeer. Dus zo ook vandaag…

Al tijdens het maken van het beslag ging het mis, er klopte iets niet naar mij idee aan het beslag. Vond het er heel vast uitzien en het voelde ook zo. Maar ik had alle stappen netjes doorlopen dus dacht, we gaan het zien.

Na een ruim uur in de oven kwam de cake eruit, en bij het lossen uit het
cakeblik ging het goed en dacht ik toch gelukt, maar niet veel later viel hij helaas uit elkaar.

MAAR HIJ SMAAKT WEL HEEL LEKKER!!


Toen ik merkte dat het beslag niet goed voelde had ik natuurlijk ook kunnen denken ik stop ermee het wordt toch niets meer. Maar nee, ik ging door want was nieuwsgierig naar de smaak omdat hier anijszaad en diepvriesfruit in ging en ik daar nog niet eerder mee had gebakken. En nu is de cake mislukt… ga ik nu nooit meer bakken?? NEE natuurlijk niet, volgende keer ga ik gewoon weer opnieuw beginnen en ook dit recept zal vast nog eens tevoorschijn komen. Maar STOPPEN echt niet… daar vind ik het bakken veel te leuk voor!
En hier maakt het niet uit dat de cake er dan niet zo mooi uitziet. Het proces ernaartoe en de smaak is het belangrijkste.

Kinderen die bij mij in de praktijk komen zeggen ook vaak ik kan het toch niet of ik vind school zo stom want ik ben overal slecht in of ik moet altijd aan de instructietafel zitten dus ik ben dom.

Maar als we dan een aantal weken verder zijn en we veel aan het zelfvertrouwen hebben gewerkt en vooral gekeken waar ze dan allemaal wel goed in zijn. Zie ik iets veranderen. Ze worden zekerder van zichzelf en gaan zien wat er tijdens de rekenles allemaal wel goed gaat, of ze ervaren dat ze wel kunnen lezen alleen ‘nog’ niet op het niveau dat ze eigenlijk zou moeten zijn. Maar is dat erg?? NEE zeker niet…ze proberen het en gaan ervoor. En soms zijn daar kleine stapjes voor nodig.

Denk je nu na het lezen hiervan…ik hoor mijn kind ook vaak zeggen ik kan het toch niet, school is stom of ik ben zeker dom omdat ik altijd aan de instructietafel moet zitten. Neem dan
contact met me op voor een gratis kennismakingsgesprek en dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen.

JIJ BENT TE DIK!

Gisteren ben ik met mijn gezin een stukje gaan fietsen, onze dochter heeft het picknicken ontdekt dus we namen een picknickmand mee om onderweg even een broodje eten en onze dochter kon dan ook even lekker spelen. Het voelde als vakantie.

Maar wat ik daar zag en hoorde dat begreep ik echt niet!!

We hadden een mooi plekje gevonden en onze dochter was lekker aan het spelen in het zand, toen hoorde ik een moeder tegen haar dochter zeggen “Houd je buik even in want hij is zo dik op de foto”. Ik denk dat dit meisje een jaar of 4/5 was en zei kreeg dit te horen van haar moeder. En de eerste gedachte die ik had NEEE!!!! Dat kan echt niet, ik was bijna in staat om haar mijn visitekaartje alvast te geven, voor als haar dochter wat ouder is en ze geen zelfvertrouwen of geen zelfbeeld heeft.

Want hoe kun je dit zeggen tegen je dochter??? Welk beeld geef je haar NU al??

Zij denkt dat dit “NORMAAL” is. Maar is dit normaal?

Nee natuurlijk niet, terwijl je dit in de media wel heel vaak hoort. Meisjes, maakt niet uit hoe oud ze zijn, krijgen al vroeg mee dat ze moeten voldoen aan het perfecte plaatje. En dat perfecte plaatje komt overal terug in de media en zeker op sociaal media.
Waarom moeten wij onze dochters leren dat ze ‘te dik zijn’, of ‘dat ze er niet mooi uit zien’. We kunnen ze toch veel beter leren dat ze goed zijn zoals ze zijn??

Want juist dat; GOED ZIJN ZOALS JE BENT, is zo superbelangrijk! Want zo leren meisjes al jong dat ze er mogen zijn en dat het niet belangrijk is hoe je eruitziet. En dat je er juist GOED uitziet als je gelooft in jezelf en doet wat je leuk vindt. Omdat je dit dan JUIST uitstraalt!

Dit is iets wat ik in mijn praktijk vaak zie, meiden die hier binnenkomen en geen zelfvertrouwen hebben. Als ik ze dan de vraag stel waar ben jij goed is? Of wat zijn jouw kwaliteiten? Dat ze me dan heel voorzichtig aankijken en zachtjes iets zeggen of juist zeggen dat weet ik niet.

Ik werk dan ook ALTIJD in mijn praktijk aan het zelfvertrouwen, want als je lekker in je vel zit dan komt dat leren ook wel weer. Omdat ze dan gaan geloven in wat ze wel kunnen, waar ze wel goed in zijn en ze geloven in zichzelf! En juist dat geloven in zichzelf daar gebeuren dan de mooiste dingen mee, een kind gaat weer stralen, heeft weer plezier en vind het weer leuk om nieuwe dingen uit te proberen.

Dus laten wij als volwassenen er juist voor zorgen dat we de positieve punten van meisjes benoemen en dat we zeker NIET de negatieve punten benoemen. Want kinderen kunnen alleen maar meer gaan stralen als ze positief over zichzelf denken.

Wil je meer weten of een keertje sparren, weet dat ik altijd bereikbaar ben en dat een kennismakingsgesprek ALTIJD GRATIS is. Je kunt contact met me opnemen via het contactformulier of even bellen op 0625193973 en dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen.

Gelukspot

Even een momentje voor mijzelf, mijn man en dochter zijn naar het zwembad en ik duik even weg in mijn boek met een lekker kopje thee. En wat kom ik daar voor een leuke tip tegen, een gelukspot! En ik dacht dit is voor iedereen leuk om te doen, vooral omdat je de dag op een hele positieve manier afsluit!
.
Maar hoe werkt dat nu een gelukspot?
.
Je neemt een mooie glazen pot en een stapel gezellige gekleurde papiertjes. Deze papiertjes leg je naast de glazen pot.
Aan het einde van de dag, denk je even terug aan wat er allemaal is gebeurd. Meestal denk je vooral aan de dingen terug die niet goed zijn gegaan, of wat je ECHT NIET leuk vond. Maar nu is het juist de bedoeling dat je gaat kijken welke kleine geluksmomentjes zaten er in deze dag? Je kunt denken aan hele grote dingen, maar ook die kleine dingen waar je even echt gelukkig van werd kun je opschrijven.
Soms zijn het 4 geluk briefjes die je in de gelukspot kunt stoppen, maar het kan ook zijn dat het er maar 1 is. Het maakt niet uit, het is vooral belangrijk dat je naar de geluksmomentjes kijkt!
.
Vandaag stop ik in mijn gelukspot in ieder geval even een briefje, genoten van een kopje thee met een leuk boek! Benieuwd wat de rest van de dag gaat brengen.
.
Ga je aan de slag met een gelukspot? Ik zou het leuk vinden als je dit met mij wilt delen.
.
Geniet van deze zondag!

Voorlezen leuk of stom?

Vandaag starten de Nationale Voorleesdagen om zo het voorlezen te stimuleren aan kinderen die zelf nog niet kunnen lezen. Ik vind daarnaast dat het eigenlijk voor alle kinderen goed is om te worden voorgelezen, kinderen vinden het vaak ook leuk!

Als kinderen lezen ‘STOM’ vinden geef ik ouders vaak eerst de tip ga maar voorlezen, maak er een gezellig momentje van. Dit zorgt ervoor dat de band tussen jouw en je kind wordt versterkt maar ook ervaart je kind op dat moment dat lezen ook leuk kan zijn. Je kind hoeft even zelf niets, maar lees ondertussen wel mee in het boek wat jij voorleest. Wat je dan vaak ziet is dat ze later worden uitgedaagd om zelf ook een stukje (voor) te lezen.

Maar waar is voorlezen nog meer goed voor?
Het zorgt voor een betere taalontwikkeling, kinderen die worden voorgelezen hebben een betere woordenschat omdat ze al met veel meer woorden in aanraking komen tijdens het voorlezen. Moeilijke woorden kun je als ouder uitleggen, en doordat er veel gebruik wordt gemaakt van plaatjes, is het vaak ook beeldend voor een kind wat er gebeurd, maar door de plaatjes kun je je kind ook bij het verhaal betrekken.

Maak voorlezen vooral leuk!

Hier bij ons wordt er heel veel voorgelezen, onze dochter is gek op boekjes en vindt de bibliotheek een feestje. Ze mag altijd zelf haar boekjes kiezen en vaak zitten er ook boekjes bij die wel al eens gelezen hebben. Maar dat maakt niet uit, want zij kiest de boekjes zelf.
Zodra we dan thuis zijn, worden de boekjes meteen gepakt en voorgelezen. En het liefste meer dan 1 keer.

Wat ik nu vooral leuk vind om te zien, is dat ze later de boekjes aan haar knuffels of pop voorleest en dan op haar manier, het verhaal vertelt. Ze beleeft het hele verhaal opnieuw.

Het prentenboek dat tijdens deze week centraal staat is:
Moppereend
Dit prentenboek gaat over Moppereend die tijdens het verhaal van mopperig naar heel erg chagrijnig gaat. De andere dieren, die haar juist proberen op te vrolijken door te vragen of ze met hen wil meedoen, worden uiteindelijk allemaal aangestoken door het gechagrijn van eend. Ondertussen wordt het donderwolkje boven moppereend groter en groter tot het een ‘megantische’ zwarte wolk is geworden. En wat krijg je dan? De boel barst los: regen, dansende dieren in de plassen en een regenboog. Een mooie conclusie: hoe donker de wolken ook worden, ooit komt er een einde aan.

(Bron: www.nationalevoorleesdagen.nl)

Grote muur om je heen

‘Ik zit in de pauze op school aan een tafel, alleen, en zie alle andere kinderen uit mijn klas gezellig samen kletsen. Op zulke momenten zou ik graag willen verdwijnen en er even niet meer zijn, want ik zou er alles voor over hebben gehad om toen bij dat groepje kinderen te horen.’
.
Vaak heb ik mij afgevraagd wat er zo erg was dat kinderen niet met mij aan een tafel wilden zitten? Ik weet het niet, ik was een veel te lief meisje dat over zich heen liet lopen en niet voor zichzelf opkwam.
.
Nu kun je je vast wel voorstellen wat een grote deuk ik toen heb opgelopen. Hierdoor raakte ik het vertrouwen in mijzelf en andere compleet kwijt. Ik bouwde letterlijk een muur om mij heen, waar je niet gemakkelijk doorheen kon breken. En mijn zelfvertrouwen was totaal weg. Dit heeft echt een aantal jaren geduurd voordat ik in mezelf ging geloven en dat ik mijn eigen talenten en kwaliteiten ging zien.
.

Ik zie dit nog steeds gebeuren bij kinderen, kinderen die gepest worden, die een muurtje om zichzelf bouwen en waarbij het zelfvertrouwen weg is.
.
Als je bij mij in de praktijk komt is altijd het eerste waar ik aan werk de ‘veiligheid’. Je moet je op je gemak voelen bij mij, want ik ben van mening dat het anders niet gaat lukken. Dit is hetzelfde met leren, als je niet lekker in je vel zit dan lukt het leren ook niet.
Dat vind ik ook het mooie aan wat ik nu doe, ik kijk naar het kind, kijk wat zij nodig hebben en ze krijgen alle aandacht van mij en doen alleen maar leuke dingen. We werken aan het zelfvertrouwen, maar ook aan de leerproblemen zoals lezen of rekenen. Maar dit alles op het tempo van het kind, het kind bepaald wat we doen en hoe snel we iets doen. De eerste paar keer staan altijd in het teken van een vertrouwde en veilige omgeving te creëren.
Zodat het kind gaat ervaren dat het veel talenten en kwaliteiten heeft en dat het leren weer een feestje wordt.
.
Al na een paar keer zie ik een veel meer ontspannen kind dat veel meer op zijn gemak is en er veel meer zin in heeft. En dat ze ook gaan zien waar ze goed in zijn, en dat het leren weer leuk wordt.
Denk je nu deze werkwijze spreekt mij aan en zou goed bij mijn kind passen? Neem dan geheel vrijblijvend contact met mij op via het contactformulier of 0625193973 dan plannen we een gratis kennismakingsgesprek. Zodat we samen kunnen kijken wat ik voor jullie kan betekenen.