Wie ben ik?

Het is dinsdagochtend 9.00 uur, we hebben rekenen. Ik zit te zweten en snap er niets van. Ik schuifel wat heen en weer op mijn stoel en kijk om mij heen. Iedereen is hard aan het werk, de meester loopt rondjes door het lokaal om kinderen te helpen. Opeens staat hij naast mijn tafeltje en zegt hardop: “Ben je pas daar? Wat ben je al die tijd aan het doen? Dat je dit niet snapt, heel vreemd.” De klas begint te lachen, en ik voel me alleen maar kleiner worden dan ik al was. Ben ik dan echt zo dom dat ik dit niet eens kan? Ik wou dat ik kon verdwijnen.’

Die ‘domme’ leerling? Dat was ik, in groep 8 van de basisschool. Het zal je niet verbazen dat mijn zelfvertrouwen hierdoor in een klap tot het dieptepunt daalde. En zo worstelde ik jaar in jaar uit door, ervan overtuigd dat ik niet kon rekenen en dom was. Ik bouwde een steeds hoger muurtje om mij heen. Daardoor viel ik buiten de groep en werd ik gepest. Ook op de middelbare school. Het werd er dus niet beter op.

Totdat ik naar de PABO ging en ontdekte dat ik weliswaar niet in een seconde een som uit mijn hoofd kan uitrekenen, maar dat ik wel heel goed ben in het uitleggen ervan. Er ging een wereld voor mij open, mijn zelfvertrouwen nam weer toe. Het leverde ook mijn supersterke drive op om kinderen die het soms even moeilijk hebben op school te helpen en vooral te besparen wat ik had meegemaakt.

ProfielfotoIk was en ben erop gebrand ALLE kinderen te ZIEN, zodat ze weer gaan stralen en hun eigen kracht opnieuw kunnen inzetten. In de loop van de jaren – eerst in het basisonderwijs, daarna in het speciaal onderwijs en nu in mijn praktijk – is mijn overtuiging alleen maar gegroeid: als een kind lekker in zijn vel zit, dan komt het leren meestal vanzelf op gang. Daar sta ik voor.

Om kinderen op leergebied zo goed mogelijk te kunnen begeleiden, volgde ik na de PABO de opleiding remedial teaching. Toen ik ontdekte dat remedial teaching niet altijd het gewenste resultaat geeft, ging ik op zoek naar het ontbrekende puzzelstukje. Dit vond ik in beweging en spel. Het lichaam en het brein staan immers constant met elkaar in verbinding. Het brein stuurt het lichaam aan, en de manier waarop het lijf functioneert heeft weer invloed op het functioneren van het brein. Zowel bij gedrag als bij het leren.

En zo werd het idee van mijn praktijk geboren: met beweging en spel help ik kinderen te ontspannen, zelfvertrouwen te kweken en te stralen, zodat zij ook in hun schoolwerk het beste uit zichzelf kunnen halen. Ik geniet elke dag van de kinderen die ik mag begeleiden.

Wie ben ik, Claudia, naast kindercoach nog meer? Ik ben echtgenote, moeder van een prachtige dochter, leerkracht en kindercoach. Ik houd van koken en bakken, maar heb een ontzettende hekel aan kerriepoeder. Als het ergens inzit, dan ruik ik dat al van verre.

Het grootste compliment dat ik ooit kreeg kwam van mijn man op onze trouwdag. Hij draaide het nummer True Colors. Voor mij gaat dit nummer over hoe iedereen uniek is, er mag zijn en dat je vooral niet bang hoeft te zijn om te laten zien wie je bent. Mijn man ziet de unieke Claudia in mij, en bij hem kan ik helemaal mijzelf zijn, bij hem straal ik.

Hetzelfde hoop ik nog voor heel veel kinderen te kunnen betekenen.

Denk je nu, daar zou ook mijn kind mee geholpen zijn?
Neem dan contact met mij op via het contactformulier