Als leren niet meer vanzelf gaat

Ik zie het zo vaak gebeuren.
Een kind dat ooit nieuwsgierig, open en speels was, wordt stiller.
Twijfelt vaker aan zichzelf.
Zegt: “Ik kan dit niet.”
Of krijgt buikpijn op schooldagen.

Ouders voelen het meestal haarfijn aan.
“Er klopt iets niet,” zeggen ze dan.
Maar wat het precies is, dat is soms moeilijk te benoemen.

Toen ik begon met Groeien op eigen kracht, wist ik een ding heel zeker:
leren gaat niet over harder oefenen.
Leren begint bij hoe een kind zich voelt.

Wat ik steeds opnieuw zie.

Op school verandert er veel.
Er komen verwachtingen, tempo gaat omhoog, er komen meer toetsen en kinderen gaan zich vergelijken.
Voor sommige kinderen werkt dat motiverend, maar voor anderen voelt het alsof ze ineens moeten presteren. Zij voelen een druk.

Kinderen die gevoelig zijn en graag hun best doen, leggen de lat vaak hoog voor zichzelf.
Ze willen het goed doen. Niemand teleurstellen.
En raken ondertussen gespannen.

Die spanning zie je niet altijd meteen.
Soms uit het zich in boosheid of verdriet, soms in terugtrekken en stil worden en soms in lichamelijke klachten zoals buikpijn of hoofdpijn.

Waarom ik altijd begin met ontspanning.

Wat veel mensen niet weten, is dat stress het leren echt blokkeert.
Een gespannen lijf kan nieuwe informatie niet (goed) opnemen.
Het hoofd zit vol en het vertrouwen zakt weg.

Daarom begin ik in mijn sessies nooit met wat een kind ‘zou moeten kunnen’.
Ik begin juist met ontspanning, plezier en het creëren van een veilige situatie.

Pas als een kind voelt:

  • Ik mag hier zijn
  • Ik hoef het niet meteen goed te doen
  • Ik word gezien

Ontstaat er ruimte om te leren.

Spelenderwijs groeien.

In mijn praktijk wordt veel bewogen, gespeeld en ontdekt.
Niet omdat het moet, maar omdat leren dan weer leuk wordt.

Tijdens die speelse momenten gebeurt er iets bijzonders.

  • Een kind ontdekt dat het meer kan dan het dacht.
  • Dat fouten maken niet eng is.
  • Dat het mag vertrouwen op zichzelf.

Waarom ik me vooral richt op meisjes

Hoewel alles wat ik hierboven beschrijf geldt voor alle kinderen,
werk ik in mijn praktijk vooral met meisjes.

Ik zie bij hen vaak dat ze zichzelf wegcijferen, de lat hoog leggen en hun onzekerheid naar binnen richten.

Mijn aanpak sluit daar heel natuurlijk op aan.
Rustig, spelenderwijs en met veel aandacht voor gevoel en eigenwaarde.

Meer dan leren alleen

Wat ik misschien wel het belangrijkste vind in mijn werk,
is dat kinderen leren begrijpen wat erin henzelf gebeurt.

Ik leg op een eenvoudige manier uit hoe hun brein werkt. Wat stress doet.
En vooral: wat zij zelf kunnen doen als ze spanning voelen.

Dat geeft rust, herkenning en vertrouwen.

Een voorzichtige eerste stap

Daarom start ik altijd met een gratis kennismakingsgesprek.
Gewoon even samen kijken.
Luisteren naar jouw verhaal en dat van je kind.
Zonder druk, zonder verplichtingen.

Want soms is het al helpend om te weten:
we hoeven dit niet alleen te doen.

Herken je dit bij je kind?
Weet dat je er niet alleen voor staat.
Mijn deur staat altijd open. Stuur me gerust een berichtje, dan denk ik graag met jullie mee.