Waarom de puberteit van je dochter vaak al rond haar negende begint
Veel ouders denken dat de puberteit pas begint wanneer hun dochter naar de middelbare school gaat. Maar in de praktijk zien veel moeders de eerste veranderingen al veel eerder. Rond het negende levensjaar gebeurt er namelijk vaak iets bijzonders.
Misschien herken je het wel.
Je dochter reageert ineens veel emotioneler dan voorheen. Ze wordt sneller boos om iets kleins of lijkt sneller geraakt door opmerkingen van anderen. Waar ze vroeger zorgeloos haar gang ging, kan ze zich nu druk maken over wat vriendinnen van haar vinden of zich afvragen of ze wel goed genoeg is.
Tegelijkertijd zie je ook een andere kant. Ze wordt zelfstandiger. Ze wil meer zelf bepalen, heeft een duidelijke mening en laat soms heel stellig weten dat ze geen hulp nodig heeft.
Maar dan gebeurt er iets opvallends.
De ene dag lijkt ze ineens ontzettend groot en wijs. Ze denkt na over serieuze onderwerpen, neemt haar eigen beslissingen en wil graag serieus genomen worden. De volgende dag kruipt ze weer tegen je aan op de bank, zoekt ze troost bij een knuffel of wil ze niets liever dan jouw aandacht.
Voor veel ouders voelt dat tegenstrijdig.
Tussen kind zijn en groot worden
Wat veel mensen niet weten, is dat meisjes rond deze leeftijd een belangrijke ontwikkelingsfase doormaken. Ze staan als het ware met een been in de kindertijd en met het andere been in een nieuwe fase van groei.
Van binnen verandert er veel.
Ze begint zichzelf opnieuw te ontdekken. Wie ben ik eigenlijk? Wat vind ik belangrijk? Waar hoor ik bij? Hoe kijken anderen naar mij?
Dat zijn grote vragen voor een kind van negen jaar.
Omdat ze deze vragen vaak nog niet bewust kan verwoorden, zie je de zoektocht terug in haar gedrag. Soms uit zich dat in onzekerheid, soms in gevoeligheid, soms in boosheid en soms juist in een sterke behoefte om alles zelf te doen.
Waarom haar zelfvertrouwen kan gaan wankelen
Juist in deze leeftijdsfase kan het zelfvertrouwen van meisjes kwetsbaar worden.
Waar ze eerst vooral vanuit zichzelf handelden, worden ze zich nu steeds meer bewust van hun omgeving. De mening van vriendinnen wordt belangrijker. Vergelijkingen met anderen nemen toe. Ze gaan letten op wat ze wel of niet goed kunnen en hoe ze overkomen.
Daardoor kunnen twijfels ontstaan die er eerder nauwelijks waren.
Dat betekent niet dat er iets mis is met je dochter.
Het betekent juist dat ze groeit.
Ze is bezig haar eigen identiteit te ontwikkelen en dat proces verloopt niet altijd soepel. Groei gaat vaak samen met onzekerheid, vragen en emoties.
Wat heeft je dochter in deze fase nodig?
Wanneer je dochter verandert, is het verleidelijk om vooral naar haar gedrag te kijken. Maar achter dat gedrag zit vaak een behoefte.
· Een behoefte aan begrip.
· Een behoefte aan vertrouwen.
· Een behoefte aan verbinding.
Ook als ze zegt dat ze alles zelf wil doen.
Juist op momenten waarop ze afstandelijk lijkt of sneller geïrriteerd reageert, heeft ze vaak behoefte aan een veilige basis. Een plek waar ze zichzelf mag zijn, met alle gevoelens en twijfels die daarbij horen.
Je hoeft niet alle antwoorden te hebben.
Vaak helpt het al enorm wanneer je laat merken dat je ziet wat er speelt. Dat je begrijpt dat groeien soms lastig is. En dat jij er bent, ook wanneer zij zelf niet precies weet wat er met haar gebeurt.
Ze is niet moeilijk, ze is aan het groeien
Dus als jij jezelf weleens hoort denken: Wat gebeurt er toch met mijn dochter? Weet dan dat je niet de enige bent.
Veel moeders herkennen deze periode.
En misschien nog wel belangrijker: je dochter is niet ineens lastig, koppig of moeilijk geworden. Ze bevindt zich in een fase van enorme ontwikkeling. Een fase waarin ze zichzelf opnieuw leert kennen.
Met jouw begrip, vertrouwen en liefdevolle aanwezigheid help je haar om stap voor stap sterker in zichzelf te gaan geloven.
Herken jij deze fase bij jouw dochter? Wat is de grootste verandering die jij momenteel ziet?
Recente reacties