ZIE JE WEL?? IK BEN DOM!!

  • Daar sta ik dan…bij de juf en ik moet de tafels opzeggen zodat ik weer een sticker kan verdienen voor mijn tafeldiploma.
    .
    Maar het lukt niet…niet eens 1×7 komt eruit…Ik sta helemaal verlamd bij de juf en weet het echt niet meer.
    .
    Ik voel de tranen opkomen! Heb ik daar zo hard mijn best voor gedaan met mama??
    .
    Thuis wist ik de hele tafel zo op te zeggen maar nu in de klas, waar iedereen mij kan horen en zien lukt het niet. Zie je wel! Ik kan het toch niet!!!
    Boos en verdrietig loop ik terug naar mijn tafeltje, ik heb echt zo hard geoefend, elke dag samen met mama de tafel van 7 erin gestampt. Maar die stomme tafels willen maar niet blijven hangen.
    Ik ben dom, want waarom lukt het niet bij mij maar wel bij al die andere kinderen in mijn klas??
    .
    Ik zie dit nog steeds gebeuren, kinderen die helemaal gefrustreerd raken omdat het maar niet lukt om bijvoorbeeld die tafels erin te krijgen. Ze doen er alles aan en oefenen heel veel, hebben er buikpijn van of het ze wel gaat lukken. En dat alles zorgt er juist voor dat er heel veel stress omheen hangt waardoor het echt niet lukt om te leren of iets te onthouden.
    .
    Ik kwam er ook achter dat stampen bij mij niet goed werkt, want juist doordat ik er zo’n druk op legde en er eigenlijk al vanuit ging dat het me toch niet zo lukken, want ik was tenslotte dom, lukte het me ook niet. Ik werd bevestigd in mijn eigen gedachten.
    Maar juist die gedachten, die druk en stress, die zorgde ervoor dat het niet lukte…, want mijn brein had helemaal geen ruimte om iets te leren of te onthouden. Mijn brein zat in de overlevingsfase en mijn lichaam stond paraat om te vechten, vluchten of bevriezen. En dat is wat er bij mij gebeurde, ik bevroor letterlijk waardoor het niet lukte.
    .
    En dat is wat er bij veel kinderen gebeurt, de lat ligt zo hoog en ze moeten zoveel oefenen waardoor:
    🪁het niet leuk meer is
    🪁ze bij elke fout de bevestiging krijgen dat het ze toch niet lukt
    🪁ze nog meer hun best gaan doen
    🪁ze er juist geen zin meer in hebben, want het lukt toch niet
    🪁ze een steeds korter lontje hebben en om alles boos of verdrietig worden
    .
    Dus dat jij je kind steeds meer boos/verdrietig/gespannen ziet worden en het naar school gaan een steeds grotere uitdaging wordt.
    .
    Daarom vind ik het zo belangrijk om naast het leren, aan ontspanning te werken, waardoor ze meer gaan voelen, zodat je lijf voelt wat ontspanning is en niet meer de hele tijd hoeft te denken aan vechten/vluchten of bevriezen. Maar dat je dat ook af en toe even los mag laten, zodat je kunt groeien in wie je bent en weer open staat om nieuwe dingen je eigen te maken.
    .
    Ik zou willen dat ik dat als kind had gevoeld, dat mijn lijf zich mocht ontspannen om juist tot leren te komen. Dat ik lekker in mijn vel had gezeten en dat niet alles zo’n grote strijd was geweest om te komen waar ik nu ben en dat is psychomotorisch kindercoach en juf.
    Wat er dan juist wel weer voor zorgt dat ik dit aan kinderen mag leren, dat ze mogen zijn wie ze zijn en dat leren leuk is!
    .
    In mijn praktijk start ik daarom ook altijd met het weer lekker in je vel zitten, dat de basis om tot leren te komen goed is en vanuit die basis (ontspanning) gaan we weer leren. Wil je meer weten?? Neem eens een kijkje op mijn website of stuur me een berichtje voor een gratis kennismakingsgesprek.
    .
    En mocht jouw kind nu echt worstelen met die tafels…weet dan dat ik iets leuks heb om deze in 5 weken geautomatiseerd te krijgen. En nee niet met stampwerk maar juist op een leuke, bewegende en effectieve manier.

Ken je dat…dat je iets doet en alles valt op zijn plek?

Ik had dat al 4 jaar geleden bij het volgen van de opleiding psychomotorisch kindercoach, daar voelde ik aan alles dat ik met iets bezig was wat helemaal klopte. In mijn werk als leerkracht zag ik zoveel kinderen die soms net dat ene zetje nodig hadden om weer op weg geholpen te worden. Maar in de klas heb je daar als leerkracht niet altijd de tijd voor en hoe zou het dan zijn als ik dat kan doen in mijn eigen praktijk. Waar ik kinderen mag begeleiden die het even lastig vinden op de basisschool.
.
Bij de opleiding psychomotorisch kindercoach heb ik op een hele andere en mooie manier leren kijken naar wat er achter het leer- of gedragsprobleem zou kunnen zitten. Om kinderen te laten zien en voelen dat ze veel meer zijn dan dat leer- of gedragsprobleem en dat ze die stempel niet zijn!
.
Soms denk ik wel dat kinderen tegenwoordig allemaal een stempel krijgen, is het geen ADHD, ADD of dyslexie dan is het wel faalangst.
.
Ik ga nu niet zeggen dat deze stempels allemaal niet waar zijn en dat al die kinderen niets hebben, want dat denk ik niet. Maar soms moeten we eerst even verder kijken voordat we er een stempel of oordeel op plakken. Bijvoorbeeld ook met de leerachterstand vanwege corona, natuurlijk is het voor het kind het beste als het lekker naar school kan om daar onderwijs te krijgen, samen met vriendjes en vriendinnetjes te zijn. Maar als je heel eerlijk kijkt, dan ging het misschien voor corona ook al niet zo goed op school en heeft het thuisonderwijs aan jou als ouder laten zien wat je eigenlijk al dacht.
.
Maar nu even terug naar dat alles op zijn plek valt… want in mijn werk vind ik het juist zo mooi dat ik verder kijk dan het leer- of gedragsprobleem. Als eerste kijk ik naar het kind, wat het allemaal WEL kan en daarna ga ik terug naar de basis. We gaan samen aan de slag om te kijken of de basis om tot leren te komen goed is gelegd, want als er een bouwsteen mist of nog niet zo goed werkt dan gaan we JUIST daarmee op een bewegende manier aan de slag. Zodat die basis weer staat als een huis en het leerproces weer op gang komt.
.
En nu komt die extra steen die op zijn plek viel bij mij… afgelopen half jaar heb ik de opleiding SOS KINDEREN EN EMOTIES gevolgd en na het maken van al mijn opdrachten volgde deze maand mijn eindgesprek. Tijdens deze opleiding en het eindgesprek leerde ik hoe belangrijk het is om je emoties te begrijpen en te uiten. Wij als volwassenen moeten onze kinderen leren dat het hebben van emoties erbij hoort en dat hier niets VREEMDS of RAARS aan is. Daarnaast is het ook aan ons als volwassenen om kinderen te leren omgaan met emoties, ze te laten zien we ze zijn.
.
Al die extra tools en informatie ga ik meenemen in mijn werk met kinderen, want ik kan wel werken aan de basis maar als het kind nog niet goed leert wat emoties zijn en dat je emoties mag laten zien en voelen, dan gaat die basis nooit helemaal als een huis staan.
.
Juist doordat de emoties en alle bouwstenen een plekje hebben gekregen, gaan kinderen weer lekker in hun vel zitten. Ze krijgen weer vertrouwen in wie ze zijn en wat ze kunnen. Dat ze mogen zijn wie ze zijn en dat leren weer leuk is!
.
Samen gaan we aan de slag zodat jouw kind weer teruggaat naar de basis om van daaruit weer grote stappen vooruit te zetten.
.
Weer weten of wil je even sparren, weet dat een kennismakingsgesprek altijd gratis, vrijblijvend en gemakkelijk gemaakt is. Neem contact met me op via info@groeienopeigenkracht.nl of stuur me een berichtje va het contactformulier.

.
Wie weet tot snel!

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
Facebook
Instagram