JIJ KUNT DAT NIET…

  • Ken je dat gevoel dat je niet begrepen wordt…
  • Ken je dat gevoel dat je je niet geloofd voelt…
  • Ken je dat gevoel dat je zo je best doet maar dat het toch niet lukt…
  • Ken je dat gevoel dat je denkt ik kan het toch niet…
  • Ken je dat gevoel dat je denkt ik ben dom…

Ik wel en heb het ook jarenlang gelooft en gevoelt. En nog weleens komen deze gevoelens naar boven en ga ik twijfelen aan alles. Maar gelukkig heb ik geleerd hoe ik hiermee kan omgaan.
Maar helaas zie ik nog steeds heel veel kinderen o.a. bij mij in de praktijk die dit ook denken en voelen.

  • Ik word niet begrepen…
  • Ze geloven me toch nooit…
  • Ik doe zo mijn best, maar het lukt toch niet…
  • Ik kan het niet…
  • Ik ben dom…

En dit zijn dan nog maar een paar uitspraken die ik in mijn praktijk vaak hoor, elke keer weer breekt mijn hart.

Want hoe kan het dat kinderen dit geloven?

Ik heb wel een idee, want ik heb dit zelf ook meegemaakt toen ik op de basisschool zat. Daar was een leerkracht die zei; rekenen dat kun jij niet, daar ben jij te dom voor. Ik kan je vertellen, als een leerkracht dit tegen je zegt, dan raakt dit je diep. Zo diep dat je dit gaat geloven.

Nu heb ik gelukkig geleerd dat dit helemaal niet klopte, ik had alleen wat meer tijd nodig en wat extra uitleg. En als de leerkracht dit toen had gedaan, had ik veel meer zelfvertrouwen gehad.

Ik kan dan ook niet geloven als ik hoor, dat dit nog steeds gezegd wordt tegen kinderen. Als bijvoorbeeld het lezen of rekenen niet lukt. Hoe erg is dat! Want is het niet juist de bedoeling dat wij kinderen zelfvertrouwen geven, dat wij ze leren hoe ze iets eigen moeten maken, dat wij ze leren te kijken naar alles wat WEL lukt. Om ze zo uit te laten groeien tot zelfverzekerde volwassenen.

Door dat ene zinnetje, valt het zelfvertrouwen zo naar beneden dat het vaak ook zijn doorslag geeft bij de andere vakken. Zeker als het over lezen gaat, want als je niet kunt lezen, hoe moet dat dan met die rekensommen of tijdens de les aardrijkskunde? Dat gaat dan ook niet lukken, want je kind denkt en voelt ik kan toch niet lezen.

Bij mij heeft het lang geduurd voordat ik ging geloven dat ik het wel kan en dat kwam pas, doordat anderen mij het gevoel gaven dat het lukte, dat ik er wel goed in was. Doordat zij in mij geloofden en mij dit ook gingen voelen, door mij het zelf te gaan laten ervaren. Natuurlijk niet meteen met super lastige sommen, maar klein zodat ik die succeservaring op ging doen. En elke keer als er een succeservaring was, gingen we een stapje moeilijker en zo ging ik zien en voelen dat ik het wel kon.

De grootste succeservaring deed ik op toen ik voor de klas kwam te staan, want ik bleek het juist heel goed te kunnen uitleggen EN ik snapte de kinderen goed die het maar een struggel vonden dat rekenen. IK ZAG/ZIE DEZE KINDEREN…

Alleen al door ze te zien, zag je het zelfvertrouwen langzaam terugkomen.

Dit is nu ook precies waarom ik het werken in mijn praktijk zo leuk vind, want hier mag ik elke keer weer 1 op 1 met een kind werken of in kleine groepjes. En het enige dat ik doe is… IK ZIE ZE en ik geef ze vertrouwen, vertrouwen in wie ze zijn en in wat ze kunnen.

Meer weten over mijn werkwijze? Neem gerust contact met me op, dit is altijd gratis en vrijblijvend en dan leg ik uit wat ik doe en wat ik eventueel voor jullie kind kan betekenen.

IK HOU VAN JOU…

Dat zijn woorden die vaak of soms lastig zijn om uit te spreken.
.
Ik had dat ook, het heeft echt wel even geduurd voordat ik deze woorden tegen mijn man durfde en kon zeggen. Dat ik het niet durfde zat hem vooral dat ik bang was om mezelf open te stellen / kwetsbaar te maken. Ik had een grote muur om mezelf heen gebouwd, omdat ik al zo vaak gekwetst was en omdat ik niet geloofde dat iemand mij leuk zou vinden. Gelukkig is dit allemaal goed gekomen en zijn we nu al weer 8 jaar samen en hebben we een geweldige dochter.
.
Toen onze dochter geboren werd zag ik het boekje ‘Raad eens hoeveel ik van je hou?’. Dit boekje staat vol liefde. Kleine Hazeltje probeert te vertellen hoeveel hij van grote haas houdt, maar grote haas overtreft hem hierin telkens weer. Dit prentenboek is één van haar lievelingsboeken en wordt nog steeds vaak voorgelezen. Ze heeft het er ook vaak over en ze kan uit het niets zeggen; mama ik hou van jou tot de maan en weer terug. Dan stroomt mijn hart echt over van liefde.
.
Maar die woorden IK HOU VAN JOU, ik vond het echt lastig om deze tegen iemand anders te zeggen. Maar misschien nog wel lastiger om deze woorden tegen mezelf te zeggen.
.
Ik hou van jou…tegen jezelf zeggen??
.
Dat is echt een stuk lastiger en zeg ik eigenlijk ook niet tegen mezelf. Dit zeggen vind ik echt heel moeilijk! Terwijl het juist zo belangrijk is om van jezelf te houden. Want er is niemand mooier en belangrijker dan jijzelf!
.
Maar van jezelf houden vinden we vaak lastig, want we hebben altijd heel veel kritiek op onszelf, wat we doen, hoe we eruit zien, het kan altijd beter en mooier. We kijken niet hoe mooi we eigenlijk zijn.
.
Dit zie ik ook om mij heen gebeuren met jonge meisje op de basisschool en ook met moeders. Wij vrouwen zijn heel erg kritisch op onszelf maar ook naar de ander. We zeggen maar alles alsof het allemaal maar mag. Ik zie het op de sociaal media kanalen en op tv, er heerst zoiets van het kan altijd mooier en beter, je bent nooit goed genoeg.
Terwijl ik dan nu juist denk wanneer ben je dan wel goed genoeg? Wanneer ben je perfect? Hou je, als je perfect bent, wel van jezelf?
.
Zeg je pas ‘Ik hou van jou’ tegen zelf als je perfect bent?
.
IK HOOP HET TOCH NIET!!
.
🪁Laten we kijken naar alle mooie en positieve dingen bij onszelf!
🪁Laten we onze dochters leren dat je zelf ALTIJD belangrijk bent.
🪁Laten we onze dochters leren dat je WEL van jezelf mag houden ongeacht wat een ander daar van vindt!
🪁Laten we onze dochters leren dat je mag zijn wie je bent en dat je dan al perfect bent.
🪁Laten we onze dochters leren dat we altijd mooi zijn.
.
Ik begin met het plakken van een post-it op de spiegel met daarop de woorden IK HOU VAN JOU! Zodat ik deze, als ik ‘s morgens wakker wordt, als eerste lees en als ik ‘s avonds naar bed ga als laatste lees.
.
Want pas als je zelf voelt wat deze woorden met je doen…dan kun je het ook veel mooier tegen iemand anders zeggen!
.

De klimmuur op…ECHT NIET!!

Nooit had ik gedacht dat ik de klimmuur op zou gaan. Maar toch gebeurde dit… en daarna voelde ik toch een moment van trots!
.
Ik weet het nog goed, de eerste dag van mijn revalidatie traject was aangebroken en daar werd tegen mij gezegd; “over acht weken klim jij op onze klimmuur naar boven.”
.
Ik dacht ECHT NIET dat gaat nooit gebeuren.
.
Op het moment dat ik met het revalidatie traject startte had ik al 2,5 jaar last van ernstige bekkeninstabiliteit. En had ik al vaak gehoord sorry hier moet je mee leren leven. En om even een beeld te scheppen, ik kon bijna niets en had de hele dag extreem veel pijn. Ik kan je vertellen als je dan te horen krijgt je moet hiermee leren leven en je bent 34 met een dochter van 2 dan stort je wereld in.
.
Maar ik gaf niet op, want ik wilde hier niet mee leren leven. Maar ik wilde graag WEER ALLES KUNNEN DOEN.
.
Maar om dan te zeggen jij klimt over 8 weken naar boven, dat kon ik niet geloven.
.
Ik begon aan een intensief traject waar in het begin vooral ontspanning voorop stond. Want mijn lichaam stond de hele dag in de OVERLEVINGSSTAND, dus de hele dag op standje aan en moest weer ervaren dat je ook kunt ontspannen. Daarnaast begonnen we weer met de basis, hoe ga je op een stoel zitten, hoe loop je de trap op of hoe moet je lopen. Van daaruit werd er geoefend en getraind en met het uiteindelijk beklimmen van de klimmuur. Wat mij toen echt een gevoel van trots gaf, ik voelde me ontspannen en had mijn lichaam op de juiste manier gebruikt.
.
Wat zij dus eigenlijk deden, ze gingen terug naar de basis. En juist doordat we teruggingen naar de basis leerde ik mijn eigen lichaam weer kennen maar ook vertrouwen op mezelf.
.
Dat is wat ik kinderen bij mij in de praktijk ook toewens weer vertrouwen hebben in zichzelf. Daarom kijk ik ook altijd naar de basis, werk ik aan ontspanning en aan het zelfvertrouwen. Want pas als die basis weer klopt kun je weer verder groeien. Groeien op eigen kracht!
.
Kan jouw kind ook wat meer vertrouwen gebruiken, voelen dat hij zichzelf weer vertrouwd neem dan contact met me op. Een kennismakingsgesprek is altijd gratis en vrijblijvend en ik denk graag met jullie mee.

ELK KIND WAARBIJ HET LEZEN NIET LUKT HEEFT DYSLEXIE…

Mijn eerste jaar in groep 3, wat vond ik dat spannend! Ik denk dat ik net zo zenuwachtig was als alle kinderen die net in groep 3 zaten. Maar wat was het leuk!!

Na een aantal weken kwamen de eerste ouders, het lezen lukt niet, de letters blijven maar niet hangen, het zal toch geen dyslexie zijn??

Nu was er dat jaar één jongetje in mijn klas, die ik niet snel zal vergeten. Bij hem kwam het lezen maar niet op gang. Hij vond het moeilijk, had er geen zin in en vond het daardoor echt niet leuk. Op school hadden we het geluk dat er een remedial teacher werkte en dus stuurde ik hem, natuurlijk met toestemming van zijn ouder, daar naartoe. Twee keer in

 de week extra ondersteuning EN OOK IN DE KLAS ermee aan de slag. Er werden spelletjes gespeeld, we voelden en bekeken hoe de letters eruitzagen, gingen aan de slag met klei en natuurlijk werden er  boekjes gelezen. Boekjes die HIJ leuk vond om te lezen. Want ik vond het, en vind het eigenlijk nog steeds, heel belangrijk dat lezen vooral LEUK is.

En er kwam een omslagpunt… het lukte!! Hij merkte ZELF dat het lezen steeds een beetje beter ging en daardoor vond hij het ook steeds leuker worden. Het ging zo goed… dat de remedial teaching stopte en dat zijn lezen omhoogschoot.

Wat wil ik hiermee nou zeggen??

Soms hebben kinderen net even een klein zetje nodig zodat ze ZELF GAAN ERVAREN dat ze iets wel kunnen. Ouders zitten er tegenwoordig bovenop, op school wordt alleen maar getoetst en getest.

En waarom?? Ik snap dat de voortgang in de gaten gehouden moet worden. Maar hang er niet alles aan op! Niet alle kinderen leren op hetzelfde tempo.

MAAR HET LUKT NIET DUS DAN IS ER IETS AAN DE HAND

En als het dan even niet lukt heeft het dan meteen dyslexie?? NEE!! Natuurlijk niet, er zijn zoveel andere mogelijkheden waarom het lezen niet lukt.

  • Er kan een probleem zijn met de samenwerking tussen de ogen waardoor het focussen op de letters en/of woorden bijvoorbeeld niet lukt.
  • Of omdat er bij een kind nog bepaalde primaire reflexen actief zijn, waardoor zijn lichaam nog niet goed samenwerkt wat het heel lastig maakt om bijvoorbeeld te leren lezen.
  • Of het kind is enorm faalangstig waardoor het heel bang is om iets fout te zeggen of te doen en het dan maar JUIST NIET gaat doen.

Voordat nu iedereen over mij heen gaat vallen, ik zal echt niet zeggen dat een kind geen dyslexie kan hebben, maar ik denk wel dat we veel te snel een label op een kind ‘willen’ plakken. Want als je dan bijvoorbeeld het label dyslexie hebt, dan kun je zeggen het lukt niet want ik heb dyslexie. Terwijl je OOK met dyslexie kunt ‘leren’ lezen, het kost misschien wat meer moeite, maar het lukt wel op JOU EIGEN TEMPO!

Daarom ben ik zo blij dat ik heb geleerd eerst te kijken naar wat er onder het leerprobleem zou kunnen zitten, en ga ik vooral aan de slag met de basis. Want een kind moet zich lekker in zijn vel voelen zitten en vertrouwen op zichzelf dat het lukt. Want dan komt een kind verder… en misschien niet in hetzelfde tempo als zijn klasgenootjes… maar het komt er wel op zijn eigen tempo!

Wil je graag meer informatie over hoe ik werk?? Neem gratis en vrijblijvend contact met me op en dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen.

JIJ BENT TE DIK!

Gisteren ben ik met mijn gezin een stukje gaan fietsen, onze dochter heeft het picknicken ontdekt dus we namen een picknickmand mee om onderweg even een broodje eten en onze dochter kon dan ook even lekker spelen. Het voelde als vakantie.

Maar wat ik daar zag en hoorde dat begreep ik echt niet!!

We hadden een mooi plekje gevonden en onze dochter was lekker aan het spelen in het zand, toen hoorde ik een moeder tegen haar dochter zeggen “Houd je buik even in want hij is zo dik op de foto”. Ik denk dat dit meisje een jaar of 4/5 was en zei kreeg dit te horen van haar moeder. En de eerste gedachte die ik had NEEE!!!! Dat kan echt niet, ik was bijna in staat om haar mijn visitekaartje alvast te geven, voor als haar dochter wat ouder is en ze geen zelfvertrouwen of geen zelfbeeld heeft.

Want hoe kun je dit zeggen tegen je dochter??? Welk beeld geef je haar NU al??

Zij denkt dat dit “NORMAAL” is. Maar is dit normaal?

Nee natuurlijk niet, terwijl je dit in de media wel heel vaak hoort. Meisjes, maakt niet uit hoe oud ze zijn, krijgen al vroeg mee dat ze moeten voldoen aan het perfecte plaatje. En dat perfecte plaatje komt overal terug in de media en zeker op sociaal media.
Waarom moeten wij onze dochters leren dat ze ‘te dik zijn’, of ‘dat ze er niet mooi uit zien’. We kunnen ze toch veel beter leren dat ze goed zijn zoals ze zijn??

Want juist dat; GOED ZIJN ZOALS JE BENT, is zo superbelangrijk! Want zo leren meisjes al jong dat ze er mogen zijn en dat het niet belangrijk is hoe je eruitziet. En dat je er juist GOED uitziet als je gelooft in jezelf en doet wat je leuk vindt. Omdat je dit dan JUIST uitstraalt!

Dit is iets wat ik in mijn praktijk vaak zie, meiden die hier binnenkomen en geen zelfvertrouwen hebben. Als ik ze dan de vraag stel waar ben jij goed is? Of wat zijn jouw kwaliteiten? Dat ze me dan heel voorzichtig aankijken en zachtjes iets zeggen of juist zeggen dat weet ik niet.

Ik werk dan ook ALTIJD in mijn praktijk aan het zelfvertrouwen, want als je lekker in je vel zit dan komt dat leren ook wel weer. Omdat ze dan gaan geloven in wat ze wel kunnen, waar ze wel goed in zijn en ze geloven in zichzelf! En juist dat geloven in zichzelf daar gebeuren dan de mooiste dingen mee, een kind gaat weer stralen, heeft weer plezier en vind het weer leuk om nieuwe dingen uit te proberen.

Dus laten wij als volwassenen er juist voor zorgen dat we de positieve punten van meisjes benoemen en dat we zeker NIET de negatieve punten benoemen. Want kinderen kunnen alleen maar meer gaan stralen als ze positief over zichzelf denken.

Wil je meer weten of een keertje sparren, weet dat ik altijd bereikbaar ben en dat een kennismakingsgesprek ALTIJD GRATIS is. Je kunt contact met me opnemen via het contactformulier of even bellen op 0625193973 en dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen.

Grote muur om je heen

‘Ik zit in de pauze op school aan een tafel, alleen, en zie alle andere kinderen uit mijn klas gezellig samen kletsen. Op zulke momenten zou ik graag willen verdwijnen en er even niet meer zijn, want ik zou er alles voor over hebben gehad om toen bij dat groepje kinderen te horen.’
.
Vaak heb ik mij afgevraagd wat er zo erg was dat kinderen niet met mij aan een tafel wilden zitten? Ik weet het niet, ik was een veel te lief meisje dat over zich heen liet lopen en niet voor zichzelf opkwam.
.
Nu kun je je vast wel voorstellen wat een grote deuk ik toen heb opgelopen. Hierdoor raakte ik het vertrouwen in mijzelf en andere compleet kwijt. Ik bouwde letterlijk een muur om mij heen, waar je niet gemakkelijk doorheen kon breken. En mijn zelfvertrouwen was totaal weg. Dit heeft echt een aantal jaren geduurd voordat ik in mezelf ging geloven en dat ik mijn eigen talenten en kwaliteiten ging zien.
.

Ik zie dit nog steeds gebeuren bij kinderen, kinderen die gepest worden, die een muurtje om zichzelf bouwen en waarbij het zelfvertrouwen weg is.
.
Als je bij mij in de praktijk komt is altijd het eerste waar ik aan werk de ‘veiligheid’. Je moet je op je gemak voelen bij mij, want ik ben van mening dat het anders niet gaat lukken. Dit is hetzelfde met leren, als je niet lekker in je vel zit dan lukt het leren ook niet.
Dat vind ik ook het mooie aan wat ik nu doe, ik kijk naar het kind, kijk wat zij nodig hebben en ze krijgen alle aandacht van mij en doen alleen maar leuke dingen. We werken aan het zelfvertrouwen, maar ook aan de leerproblemen zoals lezen of rekenen. Maar dit alles op het tempo van het kind, het kind bepaald wat we doen en hoe snel we iets doen. De eerste paar keer staan altijd in het teken van een vertrouwde en veilige omgeving te creëren.
Zodat het kind gaat ervaren dat het veel talenten en kwaliteiten heeft en dat het leren weer een feestje wordt.
.
Al na een paar keer zie ik een veel meer ontspannen kind dat veel meer op zijn gemak is en er veel meer zin in heeft. En dat ze ook gaan zien waar ze goed in zijn, en dat het leren weer leuk wordt.
Denk je nu deze werkwijze spreekt mij aan en zou goed bij mijn kind passen? Neem dan geheel vrijblijvend contact met mij op via het contactformulier of 0625193973 dan plannen we een gratis kennismakingsgesprek. Zodat we samen kunnen kijken wat ik voor jullie kan betekenen.

Jij bent DOM! Ben je nu nog niet klaar?

Deze opmerking kreeg ik als meisje in groep 8 van een leerkracht tijdens de rekenles. De hele klas hoorde deze opmerking en op dat moment had ik willen verdwijnen zodat niemand mij meer zou zien.
.
Kun je nagaan, dit zei een leraar. Dat kun je je toch niet voorstellen? Ik nu ook niet meer, maar op dat moment geloofde ik hem. Want ik was ook nog niet klaar, vond rekenen heel lastig en was daardoor altijd de laatste. Maar zeg je dit dan terwijl de hele klas dit kan horen? NEE! Natuurlijk niet! Deze opmerking, en vooral het gevoel dat hij mij daarmee gaf, is me altijd blijven achtervolgen.
.
Helaas zie ik dit nu nog steeds gebeuren, misschien niet met de woorden jij bent dom. Maar wel dat de prestatiedruk heel hoog is. Kinderen moeten heel veel en het liefst ook nog naar het VWO. Elk kind wordt vergeleken met anderen. Dit hoor ik ook in gesprekken tussen ouders, mijn kind had een 10 voor zijn proefwerk of mijn kind sport al op het hoogste niveau
.
Is het dan niet goed genoeg als je een 6 haalt of niet op het hoogste niveau sport? Wat geven wij onze kinderen mee, als ze dit te horen krijgen? En wat doet dit aan het zelfvertrouwen van het kind? Het gaat twijfelen,zich meten aan anderen, maakt geen eigen keuzes en zit niet lekker in zijn vel.
.
Daarom vind ik het zo belangrijk dat een kind leert dat hij goed is zoals hij is. Het maakt niet uit of hij een 6 of een 10 haalt, als hij maar zijn best doet en dat hij het zelf doet op zijn eigen manier en eigen kunnen.
.
In mijn praktijk staat altijd het kind centraal, ouders komen wel vaak als eerste bij mij met een hulpvraag. Maar ik ga daarna altijd met het kind in gesprek om zo te ontdekken wat de hulpvraag van het kind is, en daar ga ik samen met hem aan werken. En dit doen we op een leuke, speelse, creatieve en vooral ontspannen manier, zodat het kind ook even niets moet en tot rust komt. En hij weer leert dat het ook leuk is om nieuwe dingen te ontdekken en dat het helemaal niet erg is als je ergens wat langer over doet.
.
Nieuwsgierig naar wat ik voor jullie zou kunnen betekenen? Neem dan gerust contact met me op en dan plannen we een gratis kennismakingsgesprek.

Zelfvertrouwen is te koop?

Zo zit ik gisterenavond naar ladies night te kijken op NET 5 en daar wordt de uitspraak gedaan geluk en zelfvertrouwen kun je kopen. Dit snap ik ECHT NIET!
.
Het gaat over een nieuw programma dat vanaf volgende week bij NET 5 te zien is, over plastische chirurgie. Deze mevrouw is een grote naam in Amsterdam en zegt dat je zelfvertrouwen en geluk kunt kopen. Wat geven wij onze kinderen mee als we deze uitspraken doen.
.
Het is niet te koop! We moeten onze kinderen leren om blij te zijn met wie ze zijn, zonder dat je daarvoor je lichaam moet laten verbouwen. Want ben je daarna wel gelukkig en heb je daarna wel zelfvertrouwen? Ik denk het niet, maar je voldoet in de ogen van anderen aan het perfecte plaatje.
.
Maar bestaat het perfecte plaatje?
.
Nee! Iedereen is goed zoals hij is, en deze boodschap moeten we juist verkondigen. In mijn praktijk zie ik kinderen die weinig zelfvertrouwen hebben, en dan gaan we daar juist mee aan de slag. Door jezelf beter te leren kennen, je eigen kwaliteiten te gaan zien, welke talenten je hebt, waar jij goed in bent. Ik zet je weer in je eigen kracht, eigenlijk doen de kinderen dit zelf ik geef ze alleen tips en handvatten, maar uiteindelijk doen ze het helemaal zelf. En dit alles op een leuke, ontspannen manier waarbij we veel kletsen, knutselen, spelletjes spelen en bewegen.
.
Ik denk dat dit een veel betere manier is, dan door meteen in jezelf te laten snijden. Want ik denk dat geen mens daar gelukkig van wordt. Je wordt pas gelukkig als je lekker in je vel zit en gelooft in je eigen kracht. En als je dit uitstraalt, dan straal je zelfvertrouwen uit en ben je gelukkig met jezelf.
.
Wil je graag meer weten over wat ik doe, of heb je een kind dat wat meer zelfvertrouwen mag krijgen. Neem gerust contact met me op, dan kijk ik wat ik voor jullie kan betekenen.

‘Ik vind dat je zelfvertrouwen uitstraalt’

Complimenten geven, ik vind dat lastig. Want hoe mooi is het als je een compliment geeft dat echt bij je kind binnen komt. Waardoor je kind gaat stralen en groeit in zijn zelfvertrouwen.
.
Ik ga je een aantal tips geven om van die mooie complimenten te gaan geven aan je kind, waardoor je kind gaat stralen en zijn zelfvertrouwen groeit. Nu denk je vast als je ze leest, maar dat is toch logisch, ja natuurlijk. Maar hoe vanzelfsprekend iets ook kan zijn, soms is het fijn om het toch nog even te horen. En ook zijn het die kleine dingen die een compliment net wat krachtiger maken!
.
Tip 1: De belangrijkste tip die ik je ga geven is, geef het compliment oprecht vanuit jezelf! Wat jij als ouder zo fijn of goed vindt aan jou kind. Je kind voelt het als jij het echt meent en dit laat je kind meer groeien in zijn zelfvertrouwen.
Tip 2: Geef een compliment met aandacht, heb echt even tijd voor je kind en wat hij doet wat jij zo waardeert. Geef het niet even snel tussendoor, maar zorg dat je kind jou hoort en ziet want dan weet je als ouders dat het compliment aankomt.
Tip 3: Geef een compliment vanuit de IK vorm. Als je je kind een compliment wilt gaan geven, start je compliment dan met, ik vind…. En daarachter de bewonderende woorden zoals leuk, knap, goed, fijn.
Tip 4: Nu heb je al een mooie start gemaakt met het geven van een compliment, hierachter ga je benoemen welk gedrag het is dat je zo waardeert bij je kind. Je kunt dan denken aan, ik vind het knap dat je zelf je veters kunt strikken.
Tip 5: Geef een zo duidelijk en specifiek mogelijk compliment aan je kind, zodat het voor je kind duidelijk is waarom en waarover hij het compliment krijgt. Je kunt eventueel ook nog een voorbeeld geven om het nog duidelijker te maken. Zeg niet alleen ik vind je een topper, maar waarom is je kind een topper? Juist dat laatste stukje geeft aan dat je je kind echt gezien hebt.
.
Denk je nu na het lezen van dit stuk, mijn kind kan wel een positieve boost krijgen voor zijn zelfvertrouwen neem dan gerust contact met mij op dan kijk ik wat ik voor jullie kan betekenen.
.
Ik ben benieuwd of er thuis al gewerkt wordt aan het geven van complimenten. En zou het leuk vinden als je het met mij wilt delen.

‘Ik vind het knap dat je op jezelf vertrouwt.’

Een mooi compliment, ook ik vind het fijn om deze te krijgen. Maar waarom is het nu zo fijn om een compliment te krijgen? Een compliment geeft een positieve boost aan hoe je over jezelf denkt.
.
Maar dat zelfbeeld, hoe je over jezelf denkt, is een lastig ding. Ook ik merk dat het makkelijker is om de negatieve kanten van mezelf te benoemen. Maar juist als iemand anders mij dan een compliment geeft, merk ik toch even een positieve boost, waardoor ik toch anders naar mezelf ga kijken.
.
Hoe ontstaat nu dat zelfbeeld, dat vooral als kinderen in de puberteit komen een grote rol gaat spelen in hun leven.
Als je kind wordt geboren dan begint het met het zelfbesef, je baby leert en ontdekt dat hij een onderdeel is van de omgeving, en natuurlijk heel belangrijk dat hij zelf iemand is. Deze fase van het zelfbesef gaat vloeiend over naar het zelfbewust zijn, je dreumes/ peuter wordt zich bewust van zijn eigen ik en laat dit ook goed merken. Ze willen alles zelf doen en zeggen op bijna alles NEE. Ze ontdekken de wereld om zich heen.
.
De fase die hierop volgt is de fase van de zelfkennis, en deze fase duurt lang en hier gebeurt ook heel veel. Je kind gaat naar school, leert wie hij is, hoe hij eruitziet, wat anderen van hem vinden en er wordt van alles tegen je kind gezegd. Alles wat hier gebeurt zowel negatief als positief heeft invloed hoe je kind naar zichzelf kijkt, wat zijn gedachten zijn en welke gevoelens hierbij komen kijken. En dit is het beeld dat je kind van zichzelf heeft, het zelfbeeld.
.
Je kunt je als ouder vast voorstellen dat dit een lastige fase is voor je kind, maar ook voor jou als ouder want hoe ga je hiermee om? Iets wat fijn is, in deze fase, is het geven van complimenten, hier krijgt je kind een positieve boost van. Want denk maar eens terug aan de fase dat je kind voor de eerste keer ging rollen, zijn eerste stapjes zette of voor het eerst mama zei, hier reageerde je heel positief en gaf je vast een compliment waardoor je kind het bleef proberen. En stel je nu eens voor wat er was gebeurd als je op zo’n moment niets zegt of er geen aandacht aan besteed of juist iets negatiefs zegt, dan wordt je kind onzeker en zal hij veel minder snel verder gaan met stapjes zetten.
.
Juist doordat je positieve aandacht geeft, door bijvoorbeeld een compliment over wat hij doet. Daar groeit je kind van en zorgt ervoor dat hij het weer gaat proberen of laten zien. Doordat jij hem op dat moment echt ziet, en hem dat ook laat merken, dat geeft hem een goed gevoel.
.
Wil je weten hoe je als ouder nu een goed compliment geeft, een die echt bij je kind binnen komt? Lees dan volgende week mijn nieuwe blog, want hier geef ik uitleg en tips waar je aan kunt denken bij het geven van de juiste complimenten.